Για πάντα

Δε σε ξοδεύω μιλώντας.
Δε μοιράζομαι τον πόνο μου,
για να μη σκορπιστεί μες το χρόνο, μες το χώρο
και η λήθη ροκανίσει το μοναδικό μου απομεινάρι από εσένα.
Δε θέλω δικαίωση στην προσμονή μου.
Δε θέλω πραγμάτωση της ελπίδας μου.
Μου αρκεί που ανασαίνουμε τον ίδιο αέρα,
που κολυμπάμε στην ίδια θάλασσα.
Είναι και αυτό ένα “για πάντα”.

Κι αν δε θες να με κοιτάς,
ξέρεις ότι υπάρχω.
Κι αν δε θες να με ακούς,
έχεις στ΄ αυτιά σου τη σιωπή μου,
πιο ηχηρή κι απ΄ τις στριγκλιές,
που μάταια ενθαρρύνεις γύρω σου.